Wicher Wedzinga

Terwijl in onze politiestaat een kleine kliek regenten de dienst uitmaakt en de bestuurlijke baantjes onder elkaar verdeelt, zetelt op het Ministerie van Justitie een Secretaris-Generaal die zich al sinds jaar en dag schuldig maakt aan seksueel misbruik van minderjarigen en die door een kleine kring van perfide geestverwanten de hand boven het hoofd wordt gehouden. Terwijl ieder ander al bij de eerste aangifte door een arrestatieteam met veel geweld was ingerekend, mag deze man zijn goedbetaalde functie blijven uitoefenen. Zelfs een strafrechtelijk onderzoek blijft achterwege.

Tot die kring van geestverwanten behoort een inmiddels deels met naam en toenaam bekende groep magistraten en advocaten. De troonopvolgers van mr. Stolk, zullen we maar zeggen. De groepsleden hebben macht en genieten status. Dat laten zij zich vanzelfsprekend niet ontnemen. Ook enkele vooraanstaande politici maken er deel van uit. Zo geniet de eerder genoemde Secreatris-Generaal strafrechtelijke immuniteit, o.a. omdat Turkije, waar hij af en toe de bloemetjes heeft buiten gezet en op de polaroid ie gezet, Nederland op het hoogste politieke niveau chanteert. Het slachtoffer daarvan is een Turkse meneer die op valse gronden tot een levenslange gevangenisstraf is veroordeeld om te voorkomen dat hij de politiek-bestuurlijke elite in Turkije aan de schandpaal nagelt. Zijn Amsterdamse advocate tracht al geruime tijd justitie te bewegen tot actie, maar stuit op een muur van verzet.

In de gevangenis verkeert de Turkse meneer in gezelschap van Louis Hagemann en Danny Kuiters, die beiden volgens velen onterecht zijn veroordeeld. Hagemann kreeg levenslang nadat twee door justitie gekochte getuigen verklaarden dat hij gezegd zou hebben, dat hij de moorden had gepleegd. Hij is dus op basis van verklaringen van horen zeggen tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld. In Amerika spreken ze van “hear say” in de zin van roddel en achterklap. Maar dat land heeft uiteraard niet de allure van een rechtsstaat als de onze en dus spreken wij keurig netjes van “de auditu” en mogen politie en justitie gebruik maken van dergelijke verklaringen.  Danny Kuiters heeft zijn gevangenisstraf er bijna opzitten en wordt nu “afgeperst” door justitie om het ontnemingsbedrag te betalen. Doet hij dat niet, dan zal hij langer moeten vastzitten en wacht hem een moeilijke tijd in detentie.

Terwijl Danny de situatie in de penitentiaire inrichting bespreekt met zijn advocaat, ziet hij de secretaris-generaal langslopen.Die legt een staatsbezoek af aan de gevangenis en maakt van de gelegenheid gebruik om nog even gezellig bij de praten met de gedetineerde uit Turkije. Danny en zijn advocaat hebben een lang gesprek, dat wordt opgenomen op een in het plafond verborgen camera. De interssante opname zal worden beluisterd in een van de talrijke tapkamers die ons land rijk is. Uiteraard worden de opnames later gewist, hoewel dat technisch niet mogelijk is. Van de informatie wordt uiteraard geen gebruik gemaakt. En als er wel gebruik van wordt gemaakt, wordt de geluidsband gemanipuleerd en is de schriftelijke versie van het gesprek door opsporingsambtenaren “bewerkt”. Lees verder →